Kaf (Hebräisk)
Dät Kaf of Kaph is die alfte Boukstäf in dät hebräiske Alphabet. In ju Quadroatskrift rakt dät een Variante, ju tou Begin un in ju Midde fon dät Woud bruukt wäd כ un een Variante, ju an dät Eende fon't Woud bruukt wäd, dät loangleekene Eend-Kaf ך. Histoorisk is dät uut een Bieldenskrift-Teeken foar een Hondflakte äntsteen; fon ju phöniziske Variante fon dän Boukstäf (𐤊) stommet biespilswiese uk dät griechiske Kappa ( Κ / κ) un uur Uumeweege die Boukstäf K in uus Latiensk Alphabet ou.
Dät Hebräiske Kaf häd as Tälteeken dän Wäid fon twintich. Toumäts wäd uk dät Eend-Kaf foar fieuwhunnerd bruukt.
Die Luudwäid fon dät Kaf is uurspröängelk die Plosiv [k], man aal ätter ju Staalenge in ju Sälwe kon dät uk aan äntspreekenden Frikativ (sowät as n [x]) weese. Dät sunt in ju Hebräiske Sproake Allophone. In ju tiberioanske Vokalisierenge, een masoreetske Skrieuwwiese, wäd ju Uutsproake as Plosiv mäd n Dagesch, dät is n oankelden Punkt in ju Midde fon dän Boukstäf, markierd, wilst ju Uutsproake as Frikativ düt Teeken nit drächt.
Literatuur
[Beoarbaidje | beoarbaidje Wältext]- Ernst Jenni: Lehrbuch der Hebräischen Sprache des Alten Testaments, Basel & Stuttgart 1978.