Germaniske Sproaken

Uut Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Germanisk (dt. Germanisch) is ne Sproakgruppe ju der heert tou dät Indogermaniske.

Gestrich fon do germaniske Sproaken

Iendeelenge[Beoarbaidje | Quelltext bearbeiten]

Tou dät Germaniske wäide do ätterstoundene (Unner-)Sproakgruppen reekend:

  • Aastgermanisk
Gotisk (uutstuurwen)
  • Wäästgermanisk
Anglofräisk d.i. Ängelsk un Fräisk (orange)
Läichfrankisk, Läichdüütsk (ljoachtgräin), Afrikoansk
Middeldüütsk, Düütsk (dunkergräin)
Jiddisk
  • Noudgermanisk
Wääst-Noudgermanisk (ljoachtblau)
Norwegisk
Färoisk
Isloundsk
Aast-Noudgermanisk (dunkerblau)
Deensk
Swedisk

Ju roode Lienje rakt dät Scheed twiske Noud- un Wäästgermanisk.

Biespiele[Beoarbaidje | Quelltext bearbeiten]

Ooldste Ienschrift[Beoarbaidje | Quelltext bearbeiten]

Ju ooldst bekoande Germaniske Ienschrift wuud 1812 funen bie Negau in Aastriek. Ap n Hälm die deer funen wude stoant n Täkst die der datierd wäd twiske dät twäide Jierhunnert foar Kristus un dät eerste Jierhunnert ätter Kristus. In ne nouditalieniske Schrift is schrieuwen:

hargasti teiwa

Ooldste Ienschrift in Runen[Beoarbaidje | Quelltext bearbeiten]

Ju ooldst bekoande Germaniske Ienschrift ju in Runen schrieuwen is, stoant ap aan fon doo Gallehus-Houdene, uut dät füfte Jierhunnert. Op dän Houden stoant (uursät in latinske Schrift):

ek hlewagastiR holtijaR horna tawido

(Iek, Hlewagast fon [dät Täärp] Holt, hääbe dän Houden moaked.)

Die Houden mäd Rune-Ienschrift